Afscheid, terugblik en weer verder

Ze is nu naar Utrecht verhuisd en werkzaam bij een andere orde. Ze gaf als laatste nog mee dat het in Zwolle niet slecht gaat. Fijn om complimenten te horen, zeker als we bedenken dat de raad op ons voorstel destijds vroegtijdig bij de invoering betrokken is geweest.
Dit gebruik ik om ook terug te blikken op 2 bijeenkomsten waar ik aanwezig was: het armoedebeleid en wijkgericht werken en dan specifiek de wijkbudgetten. Beide onderdelen waar Zwolle scoort in vergelijking met andere gemeenten. Als ChristenUnie hebben we burgerparticipatie en de zorg voor de zwakke medemens hoog in het vaandel staan.

Bij het vraagstuk over armoede zijn gesprekken gevoerd met betrokkenen. Dit geeft inzicht in de, soms, zeer complexe situatie waar mensen in beland zijn. Eigen verantwoordelijkheid is dan een misplaatst uitgangspunt. Eerst ondersteunen, daarna mogen mensen leunen en dan pas is zelfstandig leven mogelijk. Het thema blijft: Zwolle armoedevrij.

Wijkbudgetten geeft de wijkbewoner de gelegenheid om een voorziening te realiseren die gewenst is of om de samenhang in de buurt te versterken. De gemeente faciliteert, maar de uitvoering ligt bij de burger. Bij de workshop wijkbudgetten bleek dat de realiteit soms weerbarstiger is, dat voorstanders ineens tegenstanders kunnen worden. Communicatie vanuit de gemeente is leidend, als mensen precies weten wat er verwacht wordt van hen, voorkomt dat frustratie. Maar tevredenheid voert gelukkig de boventoon.

Doen "we" in Zwolle veel zaken goed? Hebben we als ChristenUnie ons doel bereikt? Ik denk dat we blij mogen zijn met de inbreng van alle mensen en organisaties die elke dag hard werken om het beleid uit te voeren. Maar ik weet dat onze fractie haar best zal blijven doen om het goede te zoeken voor deze mooie stad. Ik denk dan aan de kanskaart jeugd die in ontwikkeling is. We zullen aanbevelingen doen om aandacht te vragen voor aspecten die wij belangrijk vinden en die we missen in de kanskaart.
Binnenkort zal ik daar meer over melden.