Symposium Eetcafé Er is Hoop, samen eten, samen leven.
Bericht geplaatst op 02 april 2010 om 12:34 door John van Boven in Welzijn
(door Dikkie van Gijssel) Ruim 15 jaar bestaat dit eetcafé in Zwolle. Een maaltijd voor iedereen die daar deel aan wil nemen.Wat is het succes?
Geen drempels, geen voorwaarden, geaccepteerd worden, gehoord en gezien worden.
Sprekers gaven aan dat waar de professionele hulpverlening eindigt, bijv omdat de tijd van de afspraak voorbij is, (er staat immers maar een half uur,) de vrijwilligers het overnemen.
Zij hoeven geen verantwoording af te leggen, geen bureaucratie, geen indicatie.
Daar waar de professional weer verder moet, tijd is geld, heeft de vrijwilliger geen ander belang, wel betrokkenheid.
Maar ook werd duidelijk dat de professionele instellingen en de vrijwillige organisaties elkaar goed kunnen aanvullen.
Ook werd duidelijk dat de overheid terugtreedt en de context, het netwerk steeds belangrijker wordt.
Niet leunen op de overheid, maar de overheid geeft steun, was het antwoord van de wethouder.Een ideale samenleving kan op papier geschetst worden, de praktijk is weerbarstiger.
Daar waar men steeds weer terugvalt in oude, verkeerde patronen, de hulpverlening tekort schiet, kunnen plekken als het eetcafé oases in het leven van mensen zijn.
Waar vroeger de kerk als markering in het leven van veel mensen aanwezig was, zoekt men nu naar nieuwe ankerpunten. Een plek waar je wekelijks een maaltijd krijgt, waar je weet dat men je kent. Voor sommigen is het eetcafé de kerk!Als politiek is het goed om de vrijwilligers te kennen en te koesteren. Zij zijn de zuurstof in de samenleving, brengen mensen bij elkaar of zoeken hen op.
Zuurstof is onmisbaar voor een gezonde samenleving.
Voor de ChristenUnie zijn vrijwilligers kostbaar, we zijn trots op hen.
Het was ook goed om te horen dat juist de Zwolse kerken dit initiatief al die jaren mogelijk maken.
Overheid en kerken, professionals en vrijwilligers: samen maken we de stad en samen kunnen we ook mooie dingen tot stand brengen en in stand houden. Dan kunnen we inderdaad: samen eten, samen leven.