Kerst bij manege 't Hoefijzer? |
Elke dag fiets ik, op weg naar mijn werk, langs manege 't Hoefijzer. Tot ik op een ochtend werd opgeschrikt door de aanwezigheid van de massaal uitgerukte brandweer die een uitslaande brand probeerde te bedwingen. Wat er restte was een uitgebrande kantine en een groot zwart gat in het dak. Wat een klap voor vrijwilligers en gehandicapten. En dan te bedenken dat deze brand was aangestoken! Wie haalt het in z'n hoofd om juist deze groep zo hard te raken? Hoe kan deze maatschappij zo ziek zijn dat mensen met beperktheden nog eens extra worden gedupeerd? De maanden gingen voorbij en de herfst maakte haar opwachting. Elke ochtend werd het donkerder en de manage bleef in duister gehuld. Tot de eerste ochtend van advent eind november: er brandde licht! De aannemer ging aan de slag om de schade te herstellen! Midden in de donkere winterochtend brandden de bouwlampen om dit werk te accentueren: wat kapot is moet heel worden gemaakt. Het bovenstaande is voor mij een metafoor voor wat kerstfeest is. Deze donkere wereld vol met kwaad en beperktheden heeft uit zichzelf geen toekomst. Totdat opeens dat Hemelse Licht aangaat om het begin van herstel te benadrukken: er is een Kind geboren! Dat Kind werd Aannemer en mocht vele herstelwerkzaamheden verrichten. Totdat de echte werk begon: herstel van deze wereld en de relatie met God. Ik kijk uit naar het vervolg: een weer helemaal functionerende manage. Maar nog veel meer: een volmaakte wereld met bijbehorende relaties. Het Licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft Het niet in haar macht gekregen (Johannes 1: 5) |
Plaats reactie